wiadro zatrutej milosci

wiadro zla

dwa pluca

pokaz mi kochac

nie mam miejsca  na powietrze

czasem zapominam i wciagam je

dusi za malo miejsca

odddychac

nic nie jest lepiej

za duzo klamie dla siebie

kiedy patrze w szybe

nie chce widziec

zle rozumiec

unizyc sie

do nog

polozyc sie

stac sie cisza dla Ciebie

probuje od nowa

dosc mrokow

dosc zebow

dosc zagubienia

dosc nienawisci

prostoty

meczy mnie ten tupot koni na opuszczonej alei

ktorego nikt nie slyszy

tych koni metafory smierci nikt nie slyszy

tak tloczno

czasami ich grzywa otuli moja twarz i uniose sie w powietrze ich zapachem

kiedy wszystkich was strace?

jestes moim blaskiem latarni niemym w dzien

upojnym noca

oslepiasz samotnosc

dosc zebow

dosc zagubeinia

dosc nienawisci

za malo wdziecznej prostoty

gdy to trace

http://www.youtube.com/watch?v=OvTHFv3QhhU

muzyka zastpeuje poezje

przekrzyczy w duszy

jestem niegodziwym cieniem ubranym w wychudla reke gnącą sie pod ciezarem

rubinowych korali szmaragdowego blasku szkla

lamiace sie gnaty czyichs serc

w pudelkach bo szkoda pieniedzy na deski na trumny z desek

mam wynedzniala twarz ukrytego piekna

ciazy mi to piekno

o

jak dobrze zetrzec kamieniami skore z wytartego sztandaru mojej osobowisci

jak drze sie

wyfruwa nad tym swiatem co nie wroci

ukluj mnie igla

przekluj szyje z naszyjnikiem z perel

niech wie ze ta monotonna cisza mnie dusi

ze nie moge slow..nie moge

wiesz moze czyjs smiech

mnie obudzi