odpowiedzia na cierpienie jest milosc

milosc jest ofiara nadziei

jesli bol istnienia rozdziera ci powietrze w plucach

rzuc sie slepo w przepasc

niech anioly cie uniosa nad grobami wiekow

niech bol innych zniszczy twoja nadzieje na niebo

cierp

chlod krwi rozpacz cieni

szarpniecie wnetrzosciami

wywrocenie skory na lewa strone

odrzucenie moralnosci

puste sumienie

cierp

brak powietrza w rozwalonych wnetrzosciach

i dusi cie bezsilnosc

i zostawia swiat samotnosci

I nie mam celu w niczym

a zadana dopisana linijka

zaden gest nie przynosi ulgi

zapatruje sie w milosc

w milosc do swiata przez ludzi

pokaż mi życie

czy moja pojedyncza miłość jest gorsza od miłości ogółu?

czy moja pojedyncza pamięć nic nie znaczy?

Ale każda moja miłość jest chora, każda moja miłość ma w sobie tyle grzechu i bólu.

Nie potrafię wyrzec się Ciebie,

ale nie potrafię kochac zdrowo.

Nienawidzę w sobie wszelkiej nienawiści i bezsilności.

Nienawidzę wielkich planów - które obezwładniają moją wolę,

ogromem tego, czego wymagają.

Mam gruzy bezsensu w dłoniach,

pusty proch, żeby zacząć od nowa na tym co bez sensu.

Każdy dzień jest początkiem nowego i każdy dzień jest pełen poczucia bezsensu.

Mam blade ręce z gniewu

i zimną twarz, która nie potrafi się cieszyć w tłumie, stłumiona.

Lubię w sobie wielką, potężną czystą radość

ze spaceru późną nocą w lesie i przyjemnego uczucia chłodu.

...

Mam czekolade na jezyku po prostu

miedzy zebami

miedzy zebami mam jezyk a w brzuchu

taki zapis mysli

ktory radosnie wyrywa mi usmiech z twarzy oparty na trzewiach

i tak w nieskonczonosc

mam herbate

mam rooibosowy zapach w Fusach

i kurz wycieram wlosami z chodnika

taki zastoj mysli

skupienie

zeby nie zastygl

nie zmyl go deszcz na pamieci wzruszen

a potem

czekaj,opieram sie o suknie kata

rzucajac sie w niesmiertelnosc

Cieniu mojej twarzy pod rzesami

Cieple rumiancow