muzyka zastpeuje poezje

przekrzyczy w duszy

jestem niegodziwym cieniem ubranym w wychudla reke gnącą sie pod ciezarem

rubinowych korali szmaragdowego blasku szkla

lamiace sie gnaty czyichs serc

w pudelkach bo szkoda pieniedzy na deski na trumny z desek

mam wynedzniala twarz ukrytego piekna

ciazy mi to piekno

o

jak dobrze zetrzec kamieniami skore z wytartego sztandaru mojej osobowisci

jak drze sie

wyfruwa nad tym swiatem co nie wroci

ukluj mnie igla

przekluj szyje z naszyjnikiem z perel

niech wie ze ta monotonna cisza mnie dusi

ze nie moge slow..nie moge

wiesz moze czyjs smiech

mnie obudzi